formumandme.com  
   ประวัติ หลวงปู่จาม ฯ -หนังสือพุทธังกโร ตอนที่ 1  

ประวัติหลวงปู่จาม  มหาปุญโญ
จาก
หนังสือพุทธังกุโร  มหาปุญโญ

ดำเนินการโดย พระอาจารย์อินทร์ถวาย สนฺตุสฺสโก

สรรสาระชีวิต
หลวงปู่จาม  มหาปุญโญ

ตอนที่ ๑
ต้นตระกูลภูไท  บรรพบุรุษของหลวงปู่จาม

pic_no_132_Jam2BDSC00001.jpg

           หลวงปู่จาม  มหาปุญโญ  นามสกุล  ผิวขำ  มีต้นตระกูลเป็นชนเผ่าภูไท  กลุ่มเจ้าครองนคร  หรือกลุ่มผู้ปกครอง
 ถิ่นฐานเดิมของภูไท  อยู่ที่สิบสองปันนา  สิบสองจุไท  อาณาจักรน่านเจ้า มีสภาพภูมิอากาศหนาวจัด  ต่อมาเมื่อมีประชากรมากขึ้น  การทำมาหากินเริ่มอัตคัดขาดแคลน  ส่วนหนึ่งได้อพยพมาหาแหล่งทำมาหากินโดยมาตั้งถิ่นฐานใหม่ที่เมืองแถง  เขตประเทศเวียดนาม  ซึ่งอยู่ห่างจากป้อมเดียนเบียนฟูประมาณ  ๒๓  กิโลเมตร  และที่เมืองอังคำ  เขตประเทศลาว


         ต่อมา  ภูไทส่วนหนึ่ง  ก็ได้อพยพต่อมาหาแหล่งที่ทำมาหากินที่เมืองพิน เมืองพะ-ลาน  เขตประเทศลาว  ผู้ปกครองลาวสมัยนั้นคือเจ้าอนุวงศ์ ได้เกณฑ์ชาวภูไทไปเป็นทหารเพื่อขยายอาณาจักรและจัดกองทัพเพื่อมารบพุ่งกับชาวไทย(ชาวสยามประเทศ)  แต่เนื่องจากชาวภูไทรักสงบ  ไม่ต้องการรบพุ่งทำสงคราม  จึงอพยพหนีมาอยู่ฝั่งขวาของแม่น้ำโขง  โดยข้ามมาทางเรณูนคร  มาตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณดงบังอี่ (คำชะอี  หนองสูงในปัจจุบัน)  ส่วนกลุ่มที่ข้ามมาทางท่าแขก นครพนมนั้น  มาตั้งถิ่นฐานอยู่พรรณานิคม  ตรงกับสมัยรัช-กาลที่  ๒  พระพุทธเลิศหล้านภาลัย ชาวภูไทได้เข้ามาในประเทศไทย(สยาม) หลายระลอกในหลายรัชสมัยได้มาตั้งถิ่นฐานอยู่แถวอำเภอกุสุมาลย์  พรรณานิคม  วาริชภูมิ  จังหวัดสกลนคร  อำเภอสหัสขันธ์  อำเภอกุฉินารายณ์  จังหวัดกาฬสินธุ์  อำเภอเรณูนคร  จังหวัดนครพนม  อำเภอคำชะอี  จังหวัดมุกดาหาร  และบางส่วนก็เลยไปตั้งถิ่นฐานอยู่ในภาคกลางอีกหลายแห่ง  ชาวภูไท  เรียกตัวเองว่า  ภูไท  หรือผู้ไท  สำเนียงอาจเพี้ยนกันบ้าง  จึงอนุโลมเรียกภูไทหรือผู้ไทก็ได้ เพราะเข้าใจความหมายว่า เป็นกลุ่มเผ่าเดียวกันโดยความหมายที่แท้จริง  คือ เป็นคนไทย  เพราะชาวภูไทเองนั้น  ภาคภูมิในความเป็นคนไทย  หรือเป็นไท  แปลว่าอิสระ  รักสงบ


         ภูไทมีภาษาของตนเอง  พูดภาษามีสำเนียงหางเสียงท่วงทำนอง  ไพเราะน่าฟัง  เป็นภาษาไทยแบบภูไท  มีขนบธรรมเนียมประเพณีของตนเอง  แต่ก็สามารถปรับเปลี่ยนได้ถ้าหากพิจารณาเห็นว่าดีกว่า  เหมาะสมกว่า  เมื่อมาอยู่ในประเทศไทย  ชาวภูไทมีความรักสามัคคีกัน  สำหรับชาวภูไท  ตระกูลของหลวงปู่จาม  ทางบ้านห้วยทราย เป็นเชื้อเจ้า  ทางผู้หญิงอพยพมาจากเมืองวัง  เรียนหนังสือเก่ง  มีความคิดเฉียบคม  ปัญญาเฉียบแหลม  มีขุนบรมเป็นบรรพบุรุษต้นตระกูล  เมื่อถูกจีนรุกรานจึงอพยพมาเรื่อย  ๆ  ตามลำดับจากเมืองแถง  สู่เมืองวัง  เข้าสู่ประเทศไทยตามลำดับ

(...อ่านตอนต่อไป .......)

 

ที่มา : จากหนังสือ พุทธังกโร มหาปุญโญ โดย พระอาจารย์อินทร์ถวาย สนฺตุสฺสโก วัดป่านาคำน้อย อ.นายูง อุดรธานี 

 

23 กันยายน 2548
เวลา 17:49 น. [A-54]

เชิญแสดงความเห็นในประเด็นนี้ | อ่านบทความครั้งก่อน

bookmarkความเห็นของผู้อ่าน...   

ธ ร ร ม ส ว น ะ
contact us : webmaster@dhammasavana.or.th